جیوکوندا د ویتو: نابغهای فراموشنشدنی در دنیای موسیقی کلاسیک جیوکوندا د ویتو (1907-1994) یکی از برجستهترین ویولونیستهای قرن بیستم بود. او در سال 1961، پس از کنسرتی در بازل، صحنه را برای همیشه ترک کرد. او بهعنوان یکی از بهترین ویولونیستهای اروپا شناخته میشد. یهودی منوهین او را شریکی همسطح و محترم میدانست. داوید اویستراخ از او برای حضور در هیئت داوران نخستین مسابقه چایکوفسکی در مسکو دعوت کرد. فورتونگلر، رهبر افسانهای، همیشه با تحسین از او یاد میکرد و در کنسرتی خصوصی در واتیکان همراهیاش کرد. در اوج شهرت و در 54 سالگی، جیوکوندا د ویتو تصمیم گرفت حرفه خود را پایان دهد. او احساس میکرد دیگر نمیتواند استانداردهای سختگیرانهاش را حفظ کند. تعداد آثار ضبطشده او کم اما بینظیر است. این آثار شامل اجراهای برجستهای از باخ، بتهوون و برامس است. او به موسیقی مجلسی نیز علاقه فراوان داشت. جیوکوندا د ویتو با ویولنهای استرادیواری "توسکان" و گالیانو از قرن هجدهم مینواخت. سبک نوازندگی او بسیار خاص بود. یک منتقد انگلیسی پس از کنسرت موتزارت او با رافائل کوبلیک نوشت: «نواختنی که کمتر در زندگی شنیده میشود... و آداجیو، واقعاً آسمانی بود.» مجموعهای از تمامی ضبطهای او، از جمله آثار مشترک با یهودی منوهین و فورتونگلر، در 10 سیدی گردآوری شده است. این مجموعه یادآور میراث ماندگار او است. Gioconda de Vito - Her Complete Recorded Masterworks for Violin
دیدگاهها و نظرات شما درباره این آلبوم
