برنارد هرمن (۲۹ ژوئن ۱۹۱۱، نیویورک – ۲۴ دسامبر ۱۹۷۵، لس‌آنجلس) آهنگساز و رهبر ارکستر آمریکایی بود که به‌خاطر موسیقی‌های ماندگارش برای فیلم‌های سینمایی شهرت یافت. او با همکاری با کارگردان برجسته، آلفرد هیچکاک، به‌ویژه برای ساخت موسیقی فیلم‌های کلاسیک روانی (Psycho) و سرگیجه (Vertigo) به اوج شهرت رسید.

زندگی و حرفه
کودکی و تحصیل
برنارد هرمن، با نام اصلی مکس هرمن، در خانواده‌ای مهاجر روس-یهودی در نیویورک متولد شد. پدرش از کودکی او را به موسیقی علاقه‌مند کرد، او را به اپرا برد و نواختن ویولن را به او آموخت. هرمن در ۱۲ سالگی اولین آهنگ خود را ساخت و پس از برنده شدن در مسابقه‌ای در ۱۳ سالگی، تصمیم گرفت مسیر موسیقی را حرفه‌ای دنبال کند. او تحصیلات خود را در مدرسه جولیارد نیویورک ادامه داد و در سال ۱۹۳۱ به گروه آهنگسازان جوان به رهبری آرون کاپلند پیوست.

فعالیت در رادیو و سینما
هرمن ابتدا به‌عنوان رهبر ارکستر فعالیت کرد و سپس برای شبکه سی‌بی‌اس (CBS) به آهنگسازی پرداخت. در این شبکه با اورسون ولز آشنا شد و موسیقی نمایش رادیویی جنگ دنیاها را مدیریت کرد. وقتی ولز به سینما روی آورد، هرمن موسیقی دو فیلم برجسته او، همشهری کین (۱۹۴۱) و شکوه آمبرسون‌ها (۱۹۴۲) را ساخت، هرچند استودیو تغییرات زیادی در موسیقی و فیلم دوم ایجاد کرد.
هرمن همچنین در سی‌بی‌اس ارکستر سمفونیک این شبکه را هدایت کرد و از آهنگسازان آمریکایی مانند چارلز آیوز و آهنگسازان اروپایی، به‌ویژه انگلیسی، حمایت کرد. او به موسیقی جواکیم راف علاقه خاصی داشت و سمفونی شماره ۵ او را برای اولین‌بار ضبط کرد. هرمن آرزوی رهبری یک ارکستر بزرگ را داشت، اما این رویا محقق نشد، هرچند به‌عنوان رهبر مهمان با ارکسترهای معتبری مانند فیلارمونیک نیویورک و لندن همکاری کرد.

همکاری با آلفرد هیچکاک
هرمن با ساخت موسیقی برای فیلم‌های هیچکاک به شهرت جهانی رسید. او موسیقی فیلم‌هایی چون دردسر با هری (۱۹۵۶)، سرگیجه (۱۹۵۸)، شمال از شمال‌غرب (۱۹۵۹) و مارنی (۱۹۶۴) را خلق کرد. در فیلم پرندگان (۱۹۶۳) که فاقد موسیقی بود، هرمن طراحی صداهای الکترونیک را برعهده داشت. او همچنین از ساز ترمین در فیلم‌های پرتره جنی (۱۹۴۸) و روزی که زمین از حرکت ایستاد (۱۹۵۱) استفاده کرد.
موسیقی فیلم روانی (۱۹۶۰) یکی از شاهکارهای هرمن است. استفاده او از ارکستر زهی و نت‌های تیز ویولن در صحنه قتل زیر دوش، که ابتدا قرار نبود موسیقی داشته باشد، این صحنه را به یکی از ماندگارترین لحظات تاریخ سینما تبدیل کرد. بااین‌حال، همکاری هرمن و هیچکاک در سال ۱۹۶۶ به‌دلیل اختلاف بر سر موسیقی فیلم پرده پاره‌شده پایان یافت. هرمن برخلاف خواسته هیچکاک، موسیقی‌ای خشن و غیرمتعارف ساخت که توسط کارگردان رد شد.

آثار بعدی
پس از جدایی از هالیوود، هرمن به انگلستان رفت و برای فیلم‌هایی مانند فارنهایت ۴۵۱ فرانسوا تروفو موسیقی ساخت. او همچنین موسیقی فیلم‌های علمی-تخیلی و فانتزی مانند سفر به مرکز زمین (۱۹۵۹) و هفتمین سفر سندباد (۱۹۵۸) را خلق کرد. تم معروف جورجی در فیلم عصب پیچ‌خورده (۱۹۶۸) بعدها توسط کوئنتین تارانتینو در بیل را بکش استفاده شد.
هرمن برای سریال‌هایی مانند منطقه گرگ‌ومیش (Twilight Zone) و سفر به قعر دریا نیز موسیقی ساخت. آخرین کارهای او شامل موسیقی برای فیلم‌های خواهران شیطان و راننده تاکسی به کارگردانی مارتین اسکورسیزی بود. او یک روز پس از اتمام ضبط موسیقی راننده تاکسی درگذشت و این فیلم به یاد او تقدیم شد.

آثار کنسرتی
هرمن علاوه بر موسیقی فیلم، آثاری برای سالن کنسرت نیز خلق کرد، از جمله کانتات موبی دیک (۱۹۳۸)، سمفونی (۱۹۴۱) و اپرای بلندی‌های بادگیر که پس از مرگش اجرا شد. همچنین دو اثر موسیقی مجلسی، اکوها (۱۹۶۵) و سوغات سفر (۱۹۶۷)، از دیگر کارهای اوست.

برنارد هرمن با خلاقیت و نوآوری در موسیقی فیلم، میراثی ماندگار در سینمای جهان به جا گذاشت.