کلاسیک‌های سینما؛ از اشتراوس تا جان ویلیامز

مجموعهٔ «۱۰۰ قطعهٔ برتر کلاسیک سینما» (100 Best Film Classics) از هنرمندان مختلف (Various Artists)، بیش از آن‌که یک آلبوم موسیقی متن به معنای متعارف باشد، پیوند میان موسیقی کلاسیک و تاریخ سینما را برجسته می‌کند. انتخاب‌ها از آثاری کلاسیک که به‌واسطهٔ فیلم‌ها شهرت تازه‌ای یافته‌اند تا تم‌های نوشته‌شده مستقیماً برای سینما امتداد دارند؛ ترکیبی که آل‌میوزیک نیز آن را نقطهٔ محوری مجموعه می‌داند و تأکید می‌کند کفهٔ موسیقی کلاسیک در آن سنگین‌تر از موسیقی متن است. آغاز «چنین گفت زرتشت» (Also sprach Zarathustra) از ریشارد اشتراوس، با تداعی ناگسستنی‌اش از «۲۰۰۱: یک ادیسهٔ فضایی»، و تم اصلی «جنگ ستارگان» (Star Wars) نمونه‌های روشنی از دو سوی این انتخاب‌اند. نقطهٔ قوت مجموعه، کنار هم نشاندن زبان ارکسترال کلاسیک و موسیقی فیلم بدون گسست محسوس است؛ هرچند همین گرایش کلاسیک باعث می‌شود مخاطبی که صرفاً دنبال موسیقی متن معاصر است، با انتخابی گسترده‌تر و کمتر متمرکز روبه‌رو شود