صد چهره از هنر یهودی منوهین

«100 Best Menuhin» مجموعه‌ای از ضبط‌های یهودی منوهین (Yehudi Menuhin) است که در ۲۰۰۹ منتشر شد و بیش از آنکه یک آلبوم مستقل باشد، تصویری فشرده از وسعت کارنامهٔ او در موسیقی کلاسیک ارائه می‌کند؛ از ویوالدی، باخ و موتسارت تا بتهوون، برامس، بارتوک و موسیقی قرن بیستم. نقطهٔ قوت مجموعه همین دامنه است: منوهین فقط به رپرتوار تثبیت‌شدهٔ ویولن محدود نمی‌شود و بخش پایانی، همکاری‌ها و علایق ماجراجویانه‌تر او را نیز نشان می‌دهد؛ گرایشی که در همکاری با استفان گراپللی (Stéphane Grappelli) و راوی شانکار هم نمود داشت. در میان انتخاب‌ها، موسیقی باخ جایگاه مهمی دارد؛ حوزه‌ای که بیان منوهین در آن حتی از سوی نوازندگانی چون نایجل کندی به‌سبب کیفیت ملودیک و بیانی‌اش ستوده شده است. حضور بارتوک نیز معنادار است، چون رابطهٔ منوهین با موسیقی او صرفاً اجرایی نبود و بارتوک سونات ویولن سولو را برای منوهین نوشت. ضعف ذاتی این مجموعه، پراکندگی آن است: گزیده‌های کوتاه از آثار بزرگ گاهی پیوستگی موسیقایی اجرای کامل را قربانی نمایش گسترهٔ کارنامه می‌کنند. نسخه flac اضافه شد (1405.07.01)