وی لاست د سی (We Lost The Sea) یک گروه پستراک instrumental از سیدنی استرالیا است که در سال ۲۰۰۷ توسط دوستان مشترک از چند گروه منحلشده در حومه غربی سیدنی (کمپبلتاون) شکل گرفت. ترکیب فعلی گروه شامل مارک اوئن، مت هاروی، متیو کلی، کیران الیوت، آلاسدیر بلینگ و کارل ویتبرد میشود.
آلبوم سوم استودیوییشان با نام Departure Songs در صحنههای پستراک و متال جهان بسیار مورد استقبال قرار گرفت و اجراهای زندهشان موفقیت چشمگیری در سطح بینالمللی به دست آورد. این گروه هماکنون با لیبل مستقل استرالیایی Bird's Robe Records قرارداد دارد که در استرالیا از طریق MGM و در سطح جهانی بهصورت مستقل توزیع میشود.
سالهای اولیه و آلبوم Crimea
گروه زمانی شکل گرفت که مارک اوئن از ناتانیل دیگو دعوت کرد تا پس از فروپاشی گروه قبلی او (Omeratá) با هم پروژهای جدید راه بیندازند. آنها سپس کریس تورپی (خواننده) و برادران دوقلو گرانت و برندون وارنر (گیتاریست) از گروه محلی Sound The Mute را به پروژه اضافه کردند. هدفشان خلق صدایی عظیم و سنگین بود که مانند یک همکاری جمعی میان نوازندگان عمل کند. ترکیب گروه بارها تغییر کرد و در مقطعی به نه نفر رسید.
نام گروه معنای خاصی ندارد؛ اعضای اولیه میخواستند نامی مرموز انتخاب کنند که احساس برانگیزد و تفسیر آن را به شنونده بسپارد. تمهای اصلی آثارشان اغلب شامل فقدان، سوگواری، امید، اکتشاف فضا، جنگ و داستانهای تاریخی است.
اولین آلبومشان Crimea در فوریه ۲۰۰۹ در استودیوهای Sing Sing ملبورن ضبط و میکس شد (با مهندسی مگنوس لیندبرگ از Cult of Luna). این آلبوم در سال بعد بهصورت مستقل و تنها روی CD منتشر شد و از شعرهایی درباره جنگ کریمه و شخصیتهایی مانند فلورانس نایتینگل الهام گرفته بود.
The Quietest Place on Earth
در سال ۲۰۱۰ گروه وارد استودیو شد تا دومین آلبومشان The Quietest Place on Earth را ضبط کند، اما مشکلات و تغییرات اعضا انتشار را تا سال ۲۰۱۲ به تعویق انداخت. در این فاصله گرانت وارنر و برد گارنام گروه را ترک کردند و مت هاروی (از Omeratá) بهصورت ناگهانی بهعنوان گیتاریست شد. اندکی بعد گروه با Bird's Robe Records همکاری را آغاز کرد.
آلبوم با استقبال خوبی روبهرو شد و چند اجرای موفق محلی از جمله لانچ آلبوم پر فروش و حمایت از گروه آمریکایی Rosetta داشت که در آن ترکیب جدید و قطعات تازه را معرفی کردند. چند منتقد برجسته مانند لوچلن وات (Triple J) و دیو دریتون (FBi Radio) آن را در لیست بهترینهای ۲۰۱۲ قرار دادند.
متأسفانه در ۲ مارس ۲۰۱۳، خواننده کریس تورپی خودکشی کرد و گروه مدتی فعالیت را متوقف کرد. اولین اجرای بدون او در ۲۱ مارس همان سال در هتل آناندال و در حمایت از This Will Destroy You برگزار شد.
در آوریل ۲۰۱۴، گروه کنسرت یادبود و خیریهای برای آگاهیبخشی و جمعآوری کمک مالی در زمینه پیشگیری از خودکشی و افسردگی با همکاری beyondblue استرالیا برگزار کرد.
Departure Songs
در سال ۲۰۱۵، سومین آلبوم Departure Songs ابتدا از طریق Bird's Robe و Art As Catharsis در استرالیا منتشر شد و سپس در اروپا توسط Dunk!Records و در آمریکای شمالی توسط Translation Loss. این اولین آلبوم کاملاً instrumental گروه بود و تغییر محسوسی نسبت به کارهای قبلی ایجاد کرد.
این آلبوم مفهومی به شدت تحت تأثیر فقدان کریس ساخته شد و به داستانهای واقعی اما شکستخورده و در عین حال حماسی و شرافتمندانه افراد یا رویدادهای تاریخی میپردازد که برای خیر بزرگتر بشریت و پیشرفت انسانیت فداکاری کردند. هر قطعه داستان خودش را دارد و با یک اثر هنری همراه است که آن سفر را تصویر میکند.
طراحی هنری آلبوم (ساخته مت هاروی) بسیار مورد توجه قرار گرفت و حتی مقالهای در Digital Arts Magazine بریتانیا دربارهاش منتشر شد و بیش از ۴۲ هزار بازدید در Behance داشت.
Departure Songs در صحنه پستراک جهان تحسین گستردهای دریافت کرد و حتی فراتر از این ژانر به مخاطبان متنوعتری رسید. قطعه اصلی «A Gallant Gentleman» (با حضور کر دختران یک مدرسه سیدنی) در پروژههای ویدئویی، فیلمهای دانشجویی، تبلیغات برندها و باشگاههای فوتبال استفاده شد. این قطعه در سال ۲۰۱۹ در ساندترک سریال After Life (نتفلیکس، ساخته ریکی جرویس) و همچنین در سریال ترکی Museum of Innocence (بر اساس رمان اورهان پاموک، منتشرشده در نتفلیکس در ۲۰۲۶) به کار رفت.
قطعه «Challenger – Part 1: Flight» نیز در اجراهای رقص معاصر و مستندها استفاده شده و یکی از استریمهای آن در یوتیوب تا ژوئن ۲۰۲۰ بیش از ۴.۶ میلیون بازدید داشت.
در سال ۲۰۲۳، اندرو مکمیلن (نویسنده The Australian) این آلبوم را در فهرست آلبومهای «بینقص» دهههای اخیر قرار داد و نوشت: «پس از از دست دادن خوانندهشان به دلیل خودکشی، این گروه سیدنی تصمیم گرفت ادامه دهد و با مجموعهای بیکلام – گاه لطیف و گاه خردکننده سنگین – که از داستانهای زندگیها و مرگها برای بهبود بشریت الهام گرفته بود، به گنج رسید.»
Triumph & Disaster و A Single Flower
در اکتبر ۲۰۱۹، چهارمین آلبوم استودیویی Triumph and Disaster منتشر شد.
پنجمین آلبوم استودیویی گروه A Single Flower در ۴ ژوئیه ۲۰۲۵ منتشر شد.
تورها و اجراها
موفقیت Departure Songs زمینهساز تورهای گسترده در استرالیا شد. گروه از گروههایی مانند Baroness، Maybeshewill، This Will Destroy You، Caspian، Pelican، Earth، Jakob، Mono، Boris و حتی Apocalyptica در تورهای استرالیاییشان حمایت کرد.
اولین تور هدلاینر سراسریشان در ژوئن و ژوئیه ۲۰۱۶ با ۹ اجرا برگزار شد و با شو فروختهشده در Oxford Art Factory سیدنی همراه با کر جوان VOX به پایان رسید.
تور Last Dive در ژانویه ۲۰۱۷ سه اجرای هدلاینر در شرق استرالیا داشت که پایان چرخه Departure Songs در این کشور بود و آخرین اجراهای برندون وارنر با گروه را رقم زد. اجراهای سیدنی و ملبورن فروخته شدند و سیدنی مورنینگ هرالد شو سیدنی را در میان پنج اجرای برتر هفته قرار داد.
در می ۲۰۱۷، اولین تور اروپاییشان با دبیو در فستیوال Dunk! بلژیک آغاز شد؛ ۱۶ اجرا در قاره با چند شو کاملاً فروختهشده (مانند A38 بوداپست و WERK-2 لایپزیگ) و پایان باشکوه در پاریس. کارل ویتبرد بهعنوان گیتاریست تور همراهشان بود و گروههای Meniscus و Dumbsaint نیز در برخی اجراها حضور داشتند.
تور پنجمین سالگرد The Quietest Place on Earth در دسامبر ۲۰۱۷ برگزار شد؛ با حضور جارود کرافچیک روی وکال و بازگشت موقت برندون وارنر روی گیتار سوم. این تور با حمایت ناگهانی Rosetta همراه شد.
در مارس ۲۰۱۸، اولین تور آسیاییشان در چین با ۱۰ اجرا (تحت مدیریت New Noise) انجام شد که بزرگترین مخاطب هدلاینر تاریخشان را در Shenzhen B10 Live داشت و با شو در هنگکنگ به پایان رسید.
دانلود جدیدترین و کامل ترین آلبوم ها و آهنگ های وی لاست د سی (We Lost The Sea)
آلبوم جدید اضافه شد. (1404.12.02)
دیدگاهها و نظرات شما درباره این آلبوم
Live at Dunk!Fest 2017
A Single Flower 2025
