کلینت منسل (زادهٔ ۷ نوامبر ۱۹۶۳) آهنگساز، خواننده و نوازندهٔ انگلیسی است که بیشتر به خاطر موسیقی متن فیلمهایش شهرت دارد. او در دههٔ هشتاد و نویت میلادی خوانندهٔ اصلی و گیتاریست گروه آلترناتیو راک «پاپ ویل ایت ایتسلف» (Pop Will Eat Itself) بود. پس از منحل شدن گروه در سال ۱۹۹۶، به آمریکا مهاجرت کرد و خیلی زود وارد دنیای ساخت موسیقی فیلم شد. منسل همکاری طولانی و موفقی با دارن آرونوفسکی، کارگردان آمریکایی، داشت و موسیقی متن فیلمهای معروف او از جمله «پی» (۱۹۹۸)، «مرثیهای برای یک رؤیا» (۲۰۰۰)، «چشمه» (۲۰۰۶)، «کشتیگیر» (۲۰۰۸)، «قوی سیاه» (۲۰۱۰) و «نوح» (۲۰۱۴) را ساخت. معروفترین کار او بدون شک موسیقی متن «مرثیهای برای یک رؤیا» است؛ بهخصوص قطعهٔ «لوکس آترنا» (Lux Aeterna) که نسخهٔ بازآراییشدهٔ آن با نام «مرثیهای برای یک برج» (Requiem for a Tower) برای تریلر فیلم «ارباب حلقهها: دو برج» ساخته شد و بعد از آن در صدها تبلیغ، تریلر فیلم، بازی ویدیویی و برنامهٔ تلویزیونی استفاده شد. او همچنین موسیقی فیلمهای بن ویتلی مانند «برج بلند» (۲۰۱۵)، «سال نو مبارک، کالین بورستد» (۲۰۱۸)، «ربکا» (۲۰۲۰) و «در زمین» (۲۰۲۱) را ساخته است. از دیگر آثار مهمش میتوان به «صحرا»، «ماه» (ساختهٔ دانکن جونز)، «استوکر» و «فیلث» اشاره کرد. منسل برای تلویزیون و بازیهای ویدیویی هم موسیقی ساخته است. جوایز و نامزدیها برندهٔ جایزهٔ گلدن گلوب برای بهترین موسیقی متن («چشمه») چند بار نامزد گرمی (بهخصوص برای «قوی سیاه») برندهٔ جایزهٔ بهترین موسیقی متن سال در مراسم ورلد ساندترک اواردز («چشمه») برندهٔ جایزهٔ بهترین دستاورد فنی در بریتیش ایندیپندنت فیلم اواردز («ماه») زندگی اولیه کلینت منسل در شهر کاونتری انگلستان به دنیا آمدم. پدرش کارمند شرکت برق و مادرش در مدرسه غذا آماده میکرد. در نه سالگی با دیدن اجرای دیوید بویی در برنامهٔ «تاپ آو د پاپس» عاشق موسیقی شد و گیتار زدن را شروع کرد. بعدها با شنیدن رامونز به سمت پانک رفت و در نوجوانی در گروههای راک محلی نواخت. در ۱۹ سالگی به گروهی پیوست که بعداً «پاپ ویل ایت ایتسلف» شد. مسیر حرفهای در گروه PWEI هم خواننده بود، هم گیتاریست و هم یکی از ترانهسرایان اصلی. گروه ابتدا سبک «گربو» داشت، ولی از اواخر دههٔ هشتاد با همکاری فلود (تهیهکنندهٔ معروف) به سمت موسیقی الکترونیک و سمپلینگ رفت و تأثیراتی از هیپهاپ و اینداستریال گرفت. بعد از جدایی گروه در ۱۹۹۶، منسل ابتدا به نیویورک رفت، ولی چندان موفق نبود. ترنت رزنر (از ناین اینچ نیلز) او را به نیواورلئان دعوت کرد و در آنجا به او پروتولز یاد داد. منسل حتی در آلبوم «The Fragile» ناین اینچ نیلز بهعنوان بکوکال همکاری کرد. ورود به دنیای سینما آشناییاش با دارن آرونوفسکی کاملاً اتفاقی بود. آرونوفسکی از سابقهٔ راکی منسل خبر نداشت، اما هر دو عاشق هیپهاپ بودند و معتقد بودند موسیقی متن فیلمهای آن دوره افتضاح است! ابتدا فقط قرار بود منسل یک قطعه برای تیتراژ «پی» بنویسد، ولی به خاطر بودجهٔ کم فیلم، در نهایت موسیقی کل فیلم را او ساخت و همین کار مسیر زندگی حرفهایاش را برای همیشه تغییر داد. سبک کاری منسل هیچگاه نتخوانی رسمی یاد نگرفت. همانطور که در راک کار میکرد (درام، بیس، گیتار، وکال) برای فیلم هم همین روش را به کار میبرد و بعد یک ارکستراتور حرفهای ایدههایش را به نت تبدیل میکند. از فیلیپ گلس، ترور جونز، دیوید هولمز و گروههایی مثل موگوای و آنکل تأثیر زیادی گرفته است. اجراهای زنده و قرارداد جدید برخی از کارهای سینماییاش را همراه با گروههای کوارتت زهی مثل «سونوس کوارتت» و «کرونوس کوارتت» به صورت زنده اجرا کرده است. در سال ۲۰۱۹ تمام کاتالوگ بیش از ۶۵۰ قطعهاش (از جمله کارهای قدیمی PWEI) زیر نظر انتشارات دکا (زیرمجموعهٔ دکا رکوردز) قرار گرفت. کلینت منسل امروزه یکی از شناختهشدهترین آهنگسازان فیلم در جهان است؛ کسی که با یک قطعهٔ «لوکس آترنا» توانست برای همیشه در ذهن میلیونها نفر جاودانه شود. فول آلبوم کلینت منسل (Clint Mansell) دانلود جدیدترین و کامل ترین آلبوم ها و آهنگ های کلینت منسل (Clint Mansell) توضیحات اضافه شد (1404.08.28)
دیدگاهها و نظرات شما درباره این آلبوم
