
دیدگاهها و نظرات شما درباره این آلبوم
درود بر شما
کاست موردنظر شما که از شرکت آوای چنگ فکر می کنم منتشر شده بود منتخبی است از پل موریه که پیشنهاد می کنم با مراجعه به آلبوم های زیر قطعات آن را پیدا کنید:
1965 - No.1
1968 - Love is Blue -
1972- The Godfather (Love Theme)
Retrospective (1988)
درودوسپاس دوست مهربان و آگاه برای اطلاعات جالب و مفیدتون (Kasra1385)
(شوربختانه امکان پاسخ نبود)
و سه آلبوم شاهکار و به شدت تاثیرگذار و با رویکردی نوین و خاص تنظیم و اجرا شد و نام آنها:
Classics in air 1 - 2 & 3 بین سالهای ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۷.آلبوم ترانس پرنس ۱۹۸۵ هم خالی از لطف نیست و قطعه ساختگی آلا فیگارو موریه بسیار تند - هیجانی و زیبا است.سال ۱۹۸۸ موریه یک سری از آثار خود و چند قطعه از دیگران را که بارها در دهه ۷۰ و ۶۰ اجرا کرده بود دوباره تنظیم و اجرا کرد و در کنارش قطعه رودخانه کولی را منتشر کرد که تا به حال شنیده نشده بود و ساخته خودش بود.این آلبوم که تحت عنوان اعترافات حقیقی در ایران توسط شرکت آوای چنگ به انتشار رسید یکی از ده آلبوم مهم و شنیدنی و عالی پل موریه به شمار می رود زیرا که مجموعه ای از بهترین قطعات با تنظیمی سنگین و خاطره انگیز است.این آلبوم همان رتروسپکتیو می باشد.
آلبوم سرناد ۱۹۸۹ با تنظیمی از سرناد شوبرت که بسیار نسخه محبوبی هنوز هم در میان شنوندگان است هم فروش نسبتاً خوبی داشت گرچه که نتوانست مقبولیتی مثل آثار قبلی پل بدست بیاورد.
آلبوم تو من را نمی شناسی ۱۹۹۰ می تواند برای ما ایرانی ها خاطره انگیز باشد زیرا که چند آهنگ از آن در کاست اینچون شرکت آوای چنگ انتخاب و منتشر شد.
در واقع پل موریه تا اواخر دهه ۸۰ جای تثبیت شده ای در دنیای موسیقی داشت اما از حوالی سال ۱۹۸۸ تقریباً محبوبیتش کاهش یافت و این هم بخاطر تغییر بنیادین سلیقه مردم و هم تغییر بنیادین مسیر موسیقی بود و از طرفی همین دوره افول کاری وی بود که ما با اوج کاری جیمز لست مواجه ایم یعنی از سال ۱۹۷۸ (اواخر دهه ۷۰) تا اواسط دهه ۹۰ و طبیعتا در همین دوره انتخاب مردم در شنیدن موسیقی ایزی لیسنینگ با آلبوم های بی نظیر و خاص لست بیشتر به طرف وی است؛اما پل موریه در دهه ۹۰ یکی با کنسرت طلایی ۱۹۹۲ از یادها نرفت - یکی با آلبوم ایبریا ۱۹۹۴ و دیگری آخرین کنسرت وی یعنی کنسرت در ژاپن ۱۹۹۸ که هر سه اثر وی شنیدنی و قابل ملاحظه است.
از آلبوم های دیگر وی می توان به:
قسمت ۵ (۱۹۶۸) و شوپن (۱۹۷۰) با فضاهایی بسیار متفاوت (تنظیم های بسیار استادانه و کلاسیکال از والس های شوپن شده است.) - پنلوپه (۱۹۷۱) از معروف ترین ساخته های پل موریه با نوای خاطره انگیز ترومپت - آخرین روز تابستان (۱۹۷۲) - عشق یعنی غم بسیار (۱۹۷۶) اجراهای پاپ وار تری از آثار خود - جادویی (۱۹۸۲) و عاشقانه (۱۹۹۷).
نوای ارکستر پل موریه سه دهه خاطره در دلها ایجاد کرد و هنوز که هنوز است طرفدارانی بخصوص دارد.او به همراه جیمز لست - استانلی بلاک - فاستو پاپتی و ریچارد کلایدرمن سبک ایزی لیسنینگ را تثبیت و رشد و نمو داد و در بسط و گسترش آن تأثیری عمیق گذاشت.روحش شاد و یادش گرامی باد.
سال ۱۹۷۳ یکی از بهترین آلبوم های موریه تولید شد و آن هم آخرین تانگو در پاریس بود و به جرات می توان گفت که تمامی قطعات آن با بالاترین کیفیت تنظیم - اجرا و ضبط شده اند.بخصوص تنظیم و اجرای موسیقی متن آخرین تانگو در پاریس - دو قطعه از خود موریه با نام های توکاتا و آهنگی برای آنا (این دو قطعه با استفاده جذاب از سازهای هارپسیکورد و گیتار معروف هستند.) و...
در همین سال آلبومی دیگر منتشر شد تحت عنوان بزرگترین موسیقی فیلم ها که مخلوطی از اجراهای قدیم و جدید موریه از موسیقی فیلم های معروفی مثل:پدر خوانده - داستان عشق - زندگی برای زندگی و...بود و از شنیدنی ترین آلبوم های موریه است.
سه آلبوم :
Beatles Song Book - Viens Ce Soir & Yesterday Once More در سال ۱۹۷۴ به محبوبیت موریه افزودند.تنظیم های معروفی از آهنگ های بیتلز که متعلق به اجراهای قدیم و جدید بود - دو قطعه Viens Ce Soir و لا پاولاما و ترانه معروف آن زمان Yesterday Once More که از نظر سازبندی - فرم و...نمی توان اشکالی در آن گرفت.
ساخته موریه یعنی ال بیمبو که برای اولین بار در ۱۹۷۵ منتشر شد نوید این را به شنوندگان و طرفداران سبک ایزی لیسنینگ و پل داد که او آهنگساز چیره دست و ماهری هم می باشد و فقط هنر او در تنظیم خلاصه نمی گردد.آلبوم مالاگوئنا در همان سال با حس و حال اسپانیایی و لاتین بسیار خوش درخشید که از کارهای متمایز پل موریه بود که شامل تنظیم قطعات معروف این سبک موسیقی شد.معروف ترین آهنگ این آلبوم تاکا تاکاتا ساخته خود موریه است و باز هم نشان از نبوغ آهنگسازی وی می باشد.
چند سالی گذشت و آلبومی مهم که تفاوت با آلبوم های قبلی این هنرمند داشته باشد تولید نشد اما سال ۱۹۷۹ آلبوم too much heaven با تنظیم و اجرای قطعه معروف نام آلبوم از اجراهای به یادماندنی موریه است.یک سال بعد aerosong منتشر شد که از بهترین ساخته های پل موریه است و الگوی کاری دهه ۸۰ موریه را معرفی می کند.یعنی دیگر خبری از ارکستر پاپ نیست و موسیقی فقط توسط دستگاه های الکترونیکی موسیقی و سازهای زهی اجرا می شود و گه گاهی هم از سازی مثل گیتار و پیانو در قطعات سود جوییده می شود.این آهنگ را در بهتر است در آلبوم بن ونیدو ۱۹۸۰ گوش دهید.چند سالی با اجرای ترانه های روز می گذرد تا اینکه فکری به سر پل موریه می زند و آن تنظیم هایی مجدد برای نوجوانان و جوانان از معروف ترین قطعات موسیقی کلاسیک برای جذب آنها به این موسیقی فاخر.