مجموعه ۱۵۰مین سالگرد آثار کامل گوستاو مالر

توضیحات

گوستاو مالر، آهنگساز برجسته‌ای که در سال ۱۹۱۱ درگذشت، با سمفونی‌ها و آوازهایش که هم شخصی و هم جهانی‌اند، روح زمانه مدرن را به تصویر کشیده است. این مجموعه نفیس، شامل ضبط‌هایی از سال‌های ۱۹۴۹ تا ۲۰۱۰، با حضور برترین رهبران ارکستر، خوانندگان و ارکسترهای جهان، تصویری کامل از آثار مالر ارائه می‌دهد. سه آواز جدید با اجرای ایان بوستریج و آنتونیو پاپانو نیز در این مجموعه گنجانده شده است تا نمای کاملی از این هنرمند بزرگ را به نمایش بگذارد. گوستاو مالر در ۷ ژوئیه ۱۸۶۰ در روستای کالیسته (بخشی از امپراتوری اتریش) در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد. او که دومین فرزند از چهارده فرزند خانواده بود، در کودکی شاهد مرگ هفت تن از برادران و خواهرانش بود. استعداد موسیقایی او از کودکی آشکار شد و در شش‌سالگی آموزش پیانو را آغاز کرد. با این حال، کودکی او چندان شاد نبود، چرا که پدرش با خشونت با مادرش رفتار می‌کرد. مالر درباره زندگی‌اش گفته بود: «من سه‌بار بی‌وطن‌ام: به‌عنوان یک بوهمیایی در اتریش، اتریشی در میان آلمانی‌ها و یهودی در سراسر جهان. همیشه غریبه‌ام و هیچ‌جا پذیرفته نیستم.» در ۱۵سالگی وارد کنسرواتوار وین شد و در آنجا هارمونی، آهنگسازی و پیانو را آموخت. در این دوره، دو اثر برجسته از نوجوانی‌اش خلق شد: موومان برای کوارتت پیانو و «ترانه سوگ» (Das klagende Lied). او سپس به‌عنوان رهبر ارکستر در اپراهای بزرگ اروپا مشغول به کار شد و در سال ۱۸۸۸ مدیر موسیقی اپرای بوداپست شد. در این زمان، سمفونی اول او در پنج موومان اجرا شد. مالر در هامبورگ سمفونی‌های دوم و سوم را نوشت و بازنگری‌هایی روی سمفونی اول انجام داد. این آثار به همراه سمفونی چهارم به «سمفونی‌های واندرهورن» معروف‌اند، زیرا از آوازهای مجموعه «شاخ جادویی پسر» الهام گرفته‌اند. مالر در سال ۱۸۹۷ به‌عنوان مدیر اپرای دولتی وین، معتبرترین جایگاه موسیقی در امپراتوری اتریش، منصوب شد. او برای این سمت به کاتولیسیسم گروید، هرچند پیش‌تر نیز در کودکی در گروه کر کاتولیک آواز خوانده بود. در سال ۱۹۰۲ با آلما شیندلر ازدواج کرد و صاحب دو دختر شد. اما تراژدی زندگی‌اش با مرگ دختر چهارساله‌اش بر اثر دیفتری و مشکلات قلبی خودش عمیق‌تر شد. این رویدادها در آثارش، به‌ویژه در سمفونی ششم و آوازهای «کین‌درتوتن‌لیدر» (آوازهای مرگ کودکان)، بازتاب یافت. مالر در آمریکا با اپرای متروپولیتن همکاری کرد، اما پس از بازگشت به اروپا، ازدواجش به دلیل خیانت آلما از هم پاشید. در این دوره، «ترانه زمین» (Das Lied von der Erde) و سمفونی نهم را خلق کرد. او سمفونی دهم را ناتمام گذاشت که بعدها توسط آهنگسازان دیگر تکمیل شد. مالر با وجود شیفتگی‌اش به مرگ، عاشق زندگی بود و می‌گفت سمفونی‌هایش باید «جهان را در بر گیرند». موسیقی او، به‌ویژه در لحظات پایانی آثارش، چنان عمیق و تأثیرگذار است که شنونده را به اشک می‌آورد. تأثیر مالر بر موسیقی‌دانان پس از خود، از جمله زملینسکی، شونبرگ، شوستاکوویچ و حتی پل مک‌کارتنی (که از عشقش به مالر و تأثیر او بر بیتلز گفته)، انکارناپذیر است. مالر در گورستان گرینزینگ در وین به خاک سپرده شد و آخرین کلمه‌اش، به گفته آلما، «موتزارتل» بود. هنرمندان ارکستر سمفونیک شهر بیرمنگام، ارکستر سمفونیک رادیو فرانکفورت، ارکستر فیلارمونیک لندن، فیلارمونیک وین، ارکستر جدید فیلارمونیا، ارکستر سمفونیک لندن، فیلارمونیک برلین رهبران ارکستر: سر سایمون رتل، ویلهلم فورت‌ونگلر، کارلو ماریا جولینی، اوتو کلمپرر، پاوو یروی، یاشا هورنشتاین، کلاوس تنشتت، برونو والتر، سر جان باربیرولی، جورج زل جزئیات انتشار تاریخ انتشار: ۲۴ می ۲۰۱۰ ناشر: وارنر کلاسیکس مدت زمان: ۱۸ ساعت و ۵۲ دقیقه ژانرها: سمفونی، آوازهای ارکستری، لیدر، کوارتت پیانو محتوای مجموعه این مجموعه شامل آثار برجسته مالر از جمله: Das klagende Lied: اجرا توسط سر سایمون رتل با ارکستر سمفونیک شهر بیرمنگام (۱۹۸۴) کوارتت پیانو در لا مینور: اجرا توسط گروه دوموس (۱۹۸۸) Lieder eines fahrenden Gesellen: با صدای دیتریش فیشر-دیسکاو و رهبری ویلهلم فورت‌ونگلر (۱۹۵۲) سمفونی شماره ۱ (تایتان): اجرا توسط ارکستر سمفونیک شیکاگو و کارلو ماریا جولینی (۱۹۷۱) سمفونی شماره ۲ (رستاخیز): با رهبری اوتو کلمپرر و ارکستر فیلارمونیا (۱۹۶۱-۱۹۶۲) آوازهای مختلف: شامل آثار اجرا شده توسط خوانندگانی چون کریستا لودویگ، کاتارینا کارنئوس و ایان بوستریج سمفونی شماره ۳: با اجرای ارکستر سمفونیک شهر بیرمنگام و سر سایمون رتل (۱۹۹۷) سمفونی شماره ۴: با رهبری یاشا هورنشتاین و ارکستر فیلارمونیک لندن (۱۹۷۰) سمفونی شماره ۵: با اجرای ارکستر فیلارمونیک لندن و کلاوس تنشتت (۱۹۸۸) کین‌درتوتن‌لیدر: با صدای کاتلین فریر و رهبری برونو والتر (۱۹۴۹) آوازهای روکرت: اجرا توسط دیم جنت بیکر و ارکستر جدید فیلارمونیا (۱۹۶۹) سمفونی شماره ۶ (تراژیک): با رهبری سر جان باربیرولی (۱۹۶۷) سمفونی شماره ۷: اجرا توسط سر سایمون رتل (۱۹۹۱) آوازهای Des Knaben Wunderhorn: با اجرای الیزابت شوارتسکف و دیتریش فیشر-دیسکاو (۱۹۶۸) سمفونی شماره ۸ (سمفونی هزار): با رهبری کلاوس تنشتت (۱۹۸۶) Das Lied von der Erde: با اجرای کریستا لودویگ و فریتز ووندرلیش (۱۹۶۴-۱۹۶۶) سمفونی شماره ۹: با رهبری سر جان باربیرولی و فیلارمونیک برلین (۱۹۶۴) سمفونی شماره ۱۰ (ناتمام): تکمیل‌شده توسط دریک کوک، اجرا توسط سر سایمون رتل (۱۹۹۹) این مجموعه ارزشمند، با گردآوری آثار کلیدی مالر و اجراهای برجسته، فرصتی بی‌نظیر برای دوستداران موسیقی کلاسیک فراهم می‌کند تا عمیق‌تر با دنیای احساسی و فلسفی این آهنگساز بزرگ آشنا شوند. Gustav Mahler - The Complete Works [150th Anniversary Edition] (16 CD) (2010) نسخه Flac اضافه شد (1404.07.28)