دیوید بویی؛ ستاره‌ای که هیچ‌گاه تکراری نشد دیوید رابرت جونز، که همه او را با نام هنری دیوید بویی می‌شناسند، در ۸ ژانویهٔ ۱۹۴۷ در جنوب لندن به دنیا آمد و در ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۶ در نیویورک درگذشت. او نه فقط یک خواننده و ترانه‌سرا، بلکه یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان قرن بیستم بود؛ کسی که در دههٔ ۱۹۷۰ به اوج شهرت رسید و با تغییر مدام ظاهر، صدا و سبک، تعریف تازه‌ای از «ستارهٔ راک» ارائه کرد. موسیقی و اجراهای صحنه‌ای او هنوز هم روی نسل‌های جدید تأثیر می‌گذارد. کودکی و نوجوانی بویی در محلهٔ برایکستون لندن بزرگ شد. مادرش پیشخدمت سینما و پدرش مسئول تبلیغات یک خیریهٔ کودکان بود. از کودکی استعدادش در هنر، موسیقی و رقص مشخص بود؛ معلم‌هایش می‌گفتند حرکاتش در نه‌سالگی «به‌طور شگفت‌آوری هنری» است. وقتی برای اولین بار آهنگ «توتی فروتی» لی‌تل ریچارد را شنید، بعدها گفت: «آن لحظه خدا را شنیدم.» در نوجوانی با جاز مدرن، شعر بیت، بودیسم و عرفان آشنا شد؛ عمدتاً به‌واسطهٔ برادر ناتنی‌اش تری که از اسکیزوفرنی رنج می‌برد و تأثیر عمیقی روی بویی گذاشت. در سال ۱۹۶۲ در یک دعوا بر سر یک دختر، دوستش جرج آندروود با مشت به چشم چپش زد؛ این آسیب باعث شد مردمک چشمش برای همیشه گشاد بماند و یکی از مشخص‌ترین ویژگی‌های ظاهری‌اش شود (جالب اینکه همان جرج بعدها طراح جلد چند آلبوم اولیهٔ بویی شد!). آغاز مسیر موسیقی (۱۹۶۲–۱۹۷۱) بویی از ۱۵ سالگی گروه‌های مختلفی تشکیل داد، اما موفقیت بزرگی به دست نیاورد. نام هنری «دیوید بویی» را از روی چاقوی معروف جیمز بویی، کاشف آمریکایی، انتخاب کرد تا با دیوی جونزِ گروه مانکیز اشتباه گرفته نشود. در ۱۹۶۹ با تک‌آهنگ «Space Oddity» که پنج روز قبل از پرتاب آپولو ۱۱ منتشر شد، برای اولین بار به جمع پنج تای برتر چارت بریتانیا رسید و شخصیت «سرگرد تام» را به دنیا معرفی کرد. دوران زیگی استارداست و گلم راک (۱۹۷۲–۱۹۷۴) در سال ۱۹۷۲ با شخصیت خیالی «زیگی استارداست» ــ یک ستارهٔ راک بیگانه که از مریخ آمده ــ به شهرت جهانی رسید. آلبوم «ظهور و سقوط زیگی استارداست و عنکبوت‌های مریخی» و تک‌آهنگ «Starman» او را به پدیدهٔ فرهنگی تبدیل کرد. لباس‌های عجیب، آرایش غلیظ و اجراهای تئاتری‌اش گلم راک را به اوج رساند. در سال ۱۹۷۳ در اوج موفقیت، روی صحنه اعلام کرد «زیگی بازنشسته می‌شود» و گروه اسپایدرز فرام مارس را منحل کرد. دههٔ ۱۹۷۰: پلاستیک سول، دوک سفید نازک و سه‌گانهٔ برلین ۱۹۷۴–۱۹۷۵: به آمریکا رفت، سبک «پلاستیک سول» را تجربه کرد و با آلبوم «Young Americans» و تک‌آهنگ «Fame» (همکاری با جان لنون) اولین شمارهٔ یک آمریکا را گرفت. ۱۹۷۶: با شخصیت «دوک سفید نازک» و آلبوم «Station to Station» ظاهر شد؛ در این دوره اعتیاد شدید به کوکائین داشت. ۱۹۷۶–۱۹۷۹: برای ترک اعتیاد به برلین غربی رفت و با برایان اینو سه آلبوم افسانه‌ای ساخت که به «سه‌گانهٔ برلین» معروف‌اند: Low، "Heroes" و Lodger. تک‌آهنگ «"Heroes"» هنوز هم یکی از نمادهای امید و اتحاد است. دههٔ ۱۹۸۰: موفقیت تجاری عظیم آلبوم «Let's Dance» (۱۹۸۳) با همکاری نایل راجرز از گروه شیک، بزرگ‌ترین موفقیت تجاری‌اش شد؛ سه تک‌آهنگ آن در هر دو سوی اقیانوس اطلس جزو ۲۰ تای برتر شد. تور «Serious Moonlight» رکوردشکن بود. در همین دهه با کویین آهنگ «Under Pressure» را ضبط کرد که هنوز هم یکی از محبوب‌ترین دوئت‌های تاریخ راک است. دههٔ ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰: آزمایش‌های جدید و خداحافظی از صحنه گروه هارد راک «تین ماشین» را تشکیل داد، موسیقی الکترونیک، اینداستریال و جانگل را امتحان کرد و در فیلم‌هایی مثل «لبیرنت»، «پرستیژ» و «باسیکیا» بازی کرد. در سال ۲۰۰۴ به دلیل حملهٔ قلکی از تور رفتن کناره‌گیری کرد و آخرین اجرای زنده‌اش در سال ۲۰۰۶ در یک مراسم خیریه بود. بازگشت و وداع (۲۰۱۳–۲۰۱۶) پس از ده سال سکوت، در روز تولد ۶۶ سالگی‌اش آلبوم «The Next Day» را غافلگیرانه منتشر کرد. آخرین آلبومش «Blackstar» دقیقاً در روز تولد ۶۹ سالگی‌اش (۸ ژانویهٔ ۲۰۱۶) منتشر شد و دو روز بعد، در ۱۰ ژانویه، بر اثر سرطان کبد درگذشت. بسیاری معتقدند «Blackstar» وداعی آگاهانه و هنری با طرفدارانش بود. میراث بویی بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه از آثارش در جهان فروخت، شش جایزهٔ گرمی و چهار جایزهٔ بریت گرفت و در سال ۱۹۹۶ وارد تالار مشاهیر راک‌اند‌رول شد. مجلهٔ رولینگ استون او را در فهرست برترین خوانندگان و ترانه‌سرایان تاریخ قرار داد و تا سال ۲۰۲۲ پرفروش‌ترین هنرمند وینیل قرن بیست‌ویکم لقب گرفت. دیوید بویی فقط یک موزیسین نبود؛ او «آفتاب‌پرست راک» بود که هر بار پوست انداخت، دنیا را هم با خودش تغییر داد. هنوز هم هر جا صحبت از نوآوری، جسارت و زیبایی در موسیقی پاپ باشد، نام او مثل یک ستاره در آسمان می‌درخشد.

فول آلبوم دیوید بویی (David Bowie) دانلود جدیدترین و کامل ترین آلبوم ها و آهنگ های دیوید بویی (David Bowie)

فول آلبوم گروه Sleeping Bear

فول آلبوم گروه Sleeping Bear