فول آلبوم پل بلی (Paul Bley)

توضیحات

پل بلی (۱۰ نوامبر ۱۹۳۲ – ۳ ژانویه ۲۰۱۶) نوازندهٔ پیانوی کانادایی بود که به‌خاطر نقش مهمش در جنبش جاز آزاد دههٔ ۱۹۶۰، نوآوری در نوازندگی تریو و اجرای زندهٔ اولیه با سینتی‌سایزرهای موگ و ARP شهرت دارد. بن رتلیف از نیویورک تایمز موسیقی او را «عمیقاً و از نظر زیبایی‌شناختی جسورانه» توصیف کرده است. بلی طی دهه‌ها آثار بسیار زیادی منتشر کرد؛ از ضبط‌های تأثیرگذار دههٔ ۱۹۵۰ تا آثار سولو پیانو در دههٔ ۲۰۰۰. زندگی اولیه پل بلی در ۱۰ نوامبر ۱۹۳۲ در مونترال، کبک متولد شد. والدین Adoptive او بتی مارکوویچ (مهاجر رومانیایی) و جوزف بلی (صاحب کارخانهٔ گلدوزی) بودند و نام اصلی‌اش هایمن بلی بود. اما در سال ۱۹۹۳، یکی از بستگان نیویورکی خانوادهٔ بلی به او گفت که پدرش در واقع والد بیولوژیکی اوست. او از پنج‌سالگی ویولن می‌نواخت، اما پس از طلاق والدینش در هفت‌سالگی به پیانو روی آورد. در یازده‌سالگی دیپلم junior کنسرواتوار مک‌گیل را گرفت و در سیزده‌سالگی گروه خودش را تشکیل داد که در استراحتگاه‌های تابستانی Sainte-Agathe اجرا می‌کرد. در نوجوانی نامش را به «پل» تغییر داد چون فکر می‌کرد برای دخترها جذاب‌تر است. او با گروه‌های آمریکایی touring مثل Al Cowan's Tramp Band همکاری کرد. در سال ۱۹۴۹، اسکار پیترسون از او خواست قراردادش را در کلوب آلبرتا مونترال انجام دهد. سال بعد بلی مونترال را ترک کرد و برای تحصیل در Juilliard به نیویورک رفت. او تمام بزرگسالی‌اش را در آمریکا زندگی کرد، اما هرگز تابعیت کانادایی‌اش را کنار نگذاشت. دههٔ ۱۹۵۰ در سال ۱۹۵۱، بلی در تعطیلات تابستانی Juilliard به مونترال بازگشت و در تأسیس Montreal Jazz Workshop نقش داشت. در ۱۹۵۳، چارلی پارکر را به این کارگاه دعوت کرد و با او نواخت و ضبط کرد (آلبوم Charlie Parker Montreal 1953). پس از بازگشت به نیویورک، با جکی مک‌لین، ال لویت و داگ واتکینز همکاری کرد. در اوایل دههٔ ۵۰ تا ۱۹۶۰، تریوهایی با ال لویت و پیتر ایند داشت. در سال ۱۹۵۳، با لستر یانگ تور برگزار کرد و چارلز مینگوس آلبوم Introducing Paul Bley را برایش تولید کرد. در سال ۱۹۵۴، چت بیکر او را به هالیوود دعوت کرد. سپس با داکوتا استاتون تور زد. مصاحبهٔ معروف داون بیت با او در سال ۱۹۵۵ منتشر شد که تیتر پیشگویانه‌اش این بود: «جاز آمادهٔ انقلاب دیگری است.» تریوی او با هال گِیلر و لنی مک‌براون در سال ۱۹۵۶ تور آمریکا را زد و حتی در خانهٔ لوسیل بال و دزی آرناز در پالم اسپرینگز نواخت. در همان دوره با کارن بورگ (بعداً کارلا بلی) آشنا شد و با او ازدواج کرد. در سال ۱۹۵۸، گروهش در کلوب Hillcrest لس‌آنجلس به quintet تبدیل شد و نوازندگانی مثل دون چری، اورنت کلمن، چارلی هیدن و بیلی هیگینز به آن پیوستند. این گروه یکی از مهم‌ترین ensembleهای avant-garde آن زمان بود. دههٔ ۱۹۶۰ در اوایل دههٔ ۶۰، بلی در تریوی جیمی گیوفره (بادی) و استیو اسوالو (باس) نوازندگی می‌کرد. موسیقی‌شان ترکیبی نوآورانه از chamber jazz و free jazz بود. تور اروپایی سال ۱۹۶۱‌شان ابتدا با واکنش سرد مواجه شد، اما بعدها به کلاسیک free jazz تبدیل شد. او با سونی رولینز نیز همکاری کرد و سولوی معروفش در آلبوم Sonny Meets Hawk! («همه چیزهایی که هستی») توسط پت متینی «شلیک گلوله‌ای که دور دنیا پیچید» نام گرفت. در سال ۱۹۶۴، بلی در تأسیس Jazz Composers Guild نقش کلیدی داشت؛ سازمانی cooperative که free jazz musicians نیویورک را گرد هم آورد. همچنین آلبوم مهم Turning Point را در همان سال ضبط کرد. در اواخر دههٔ ۶۰، بلی پیشگام استفادهٔ زنده از سینتی‌سایزرهای ARP و Moog بود. اولین اجرای زندهٔ سینتی‌سایزر او در دسامبر ۱۹۶۹ در Philharmonic Hall نیویورک با آنت پیکاک برگزار شد. دههٔ ۱۹۷۰ در سال ۱۹۷۲، Manfred Eicher آلبوم Open, to Love را به‌عنوان اولین سولو پیانوی بلی در ECM منتشر کرد. همان سال آلبوم Paul Bley & Scorpio را با دو پیانوی الکتریک و ARP ضبط کرد. در سال ۱۹۷۴، همراه با همسر دومش کارول گاس، شرکت Improvising Artists (IAI) را تأسیس کردند. این لیبل آثار خلاقانهٔ بسیاری از نوازندگان improvisation را منتشر کرد، از جمله آلبوم Jaco با پت متینی و جاکو پاستوریوس. آن‌ها همچنین یکی از اولین music videoهای تجاری را ساختند. دههٔ ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ در دههٔ ۸۰، بلی با لیبل‌های مختلف همکاری کرد و آلبوم‌های سولو، دوئت و گروهی متعددی منتشر کرد؛ از جمله همکاری با چت بیکر، چارلی هیدن، جان سورمن و جیمی گیوفره. در دههٔ ۹۰، تورهای گسترده‌ای در اروپا، ژاپن و آمریکای جنوبی داشت و گاهی بیش از هشت آلبوم در سال منتشر می‌کرد. در سال ۱۹۹۳، جشنوارهٔ جاز مونترال چهار شب کنسرت بزرگداشت او برگزار کرد. همچنین مدتی در New England Conservatory تدریس کرد. در سال ۱۹۹۸، شبکه‌های Bravo و Arte مستندی یک‌ساعته دربارهٔ او ساختند و autobiographyاش در ۱۹۹۹ منتشر شد. دههٔ ۲۰۰۰ و درگذشت در سال ۲۰۰۱، آرشیوهای بلی به National Archives of Canada سپرده شد. کتاب‌هایی دربارهٔ او منتشر گردید و در سال ۲۰۰۸ نشان Order of Canada را دریافت کرد. او تا سال ۲۰۱۰ به تور و ضبط سولو پیانو ادامه داد. آخرین اجراهایش کنسرت سولو در جشنوارهٔ جاز لا ویلت پاریس و دوئت با چارلی هیدن در Blue Note نیویورک بود. پل بلی در ۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶، در ۸۳ سالگی، به‌طور طبیعی در خانه‌اش در استوارت، فلوریدا درگذشت. فول آلبوم پل بلی (Paul Bley) دانلود جدیدترین و کامل ترین آلبوم ها و آهنگ های پل بلی (Paul Bley) آلبوم جدید اضافه شد. (1405.03.03) 1977 - Pyramid