فول آلبوم وینس جیل (Vince Gill)

توضیحات

وینس گیل (Vincent Grant Gill)، متولد ۱۲ آوریل ۱۹۵۷ در نورمن، اوکلاهما، خواننده، ترانه‌سرا و نوازنده آمریکایی است که یکی از برجسته‌ترین چهره‌های موسیقی کانتری به شمار می‌رود. او در خانواده‌ای موسیقی‌دوست بزرگ شد؛ پدرش قاضی بود و گیتار و بانجو می‌نواخت و این سازها را به او آموخت. مادرش هم آواز می‌خواند و هارمونیکا می‌زد. وینس از کودکی با گیتار مادربزرگش شروع کرد و در پنج‌سالگی قطعه «Old Shep» را یاد گرفت. در نوجوانی سازهای دابرو، فیدل، بانجو، ماندولین و بیس را هم فرا گرفت و به موسیقی بلوگرس علاقه‌مند شد. در دهه ۱۹۷۰ با گروه‌های محلی بلوگرس مانند Mountain Smoke فعالیت کرد و حتی در سال ۱۹۷۶ برای گروه هارد راک کیس افتتاحیه زد (هرچند تجربه‌ای پرحاشیه بود!). پس از آن به کنتاکی رفت و در گروه‌هایی مثل Bluegrass Alliance و Boone Creek (همراه ریکی اسکگز) نواخت، سپس به لس‌آنجلس نقل مکان کرد. شهرت اصلی‌اش از سال ۱۹۷۸ آغاز شد؛ وقتی به عنوان خواننده اصلی گروه سافت‌راک Pure Prairie League پیوست و روی تک‌آهنگ پرفروش «Let Me Love You Tonight» خواند و چند ترانه هم نوشت. پس از جدایی از این گروه در ۱۹۸۲، مدتی گیتاریست گروه پشتیبان رادنی کراول (Cherry Bombs) شد و حتی برای رزآن کش هم نواخت. در ۱۹۸۳ به نشویل رفت و مسیر حرفه‌ای مستقل خود را در موسیقی کانتری آغاز کرد. ابتدا با RCA Nashville قرارداد بست و آلبوم‌هایی مثل Turn Me Loose (۱۹۸۴)، The Things That Matter (۱۹۸۵) و The Way Back Home (۱۹۸۷) منتشر کرد که موفقیت متوسطی داشتند، اما او را به عنوان خواننده و نوازنده‌ای توانمند معرفی کردند. اوج موفقیت تجاری‌اش از ۱۹۸۹ با امضای قرارداد با MCA Nashville (بعدها MCA) شروع شد. آلبوم When I Call Your Name (۱۹۸۹) نقطه عطف بود؛ تک‌آهنگ عنوانی آن جایزه گرمی برد و او را به ستاره‌ای بزرگ تبدیل کرد. در دهه ۱۹۹۰ با آلبوم‌هایی مثل Pocket Full of Gold (۱۹۹۱)، I Still Believe in You (۱۹۹۲، پنج‌بار پلاتینیوم)، When Love Finds You (۱۹۹۴) و High Lonesome Sound (۱۹۹۶) به اوج رسید. چهار تک‌آهنگ شماره یک سولو داشت: «I Still Believe in You»، «Don't Let Our Love Start Slippin' Away»، «One More Last Chance» و «Tryin' to Get Over You». همکاری‌های موفقی هم با ربا مک‌اینتایر («The Heart Won't Lie») و دیگران داشت. وینس گیل ۲۲ جایزه گرمی برده که رکورد بیشترین جایزه برای یک خواننده مرد کانتری سولو است. آلبوم‌های دهه ۹۰ او اغلب پلاتینیوم یا بالاتر شدند و او چندین بار جایزه‌های CMA و ACM را برد، از جمله Male Vocalist of the Year برای چند سال پیاپی. او نوازنده‌ای چندساز است (گیتار لید، ماندولین، بانجو، دابرو) و صدای تنور احساسی‌اش در بالادهای عاطفی و قطعات تند و تیز بسیار تحسین شده. سبک او ترکیبی از کانتری سنتی، بلوگرس، راک و حتی سول است و ترانه‌سرایی‌اش ساده، صادقانه و عمیق توصیف می‌شود. از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ عضو گروه Western swing Time Jumpers بود. پس از درگذشت گلن فری در ۲۰۱۷، به گروه Eagles پیوست و هنوز هم با آن‌ها تور می‌زند (تا پایان تور خداحافظی در ۲۰۲۵ و بعدتر). همکاری‌های زیادی با هنرمندانی مثل پتی لولس، بروکس اند دان، کلی کلارکسون، مارن موریس و دیگران داشته و به عنوان نوازنده جلسه‌ای و خواننده پشتیبان هم فعال بوده. در اکتبر ۲۰۲۵ قرارداد مادام‌العمر با MCA امضا کرد و سری EPهای ماهانه «50 Years from Home» را برای بزرگداشت ۵۰ سال فعالیت آغاز کرد (اولین آن I Gave You Everything I Had در اکتبر ۲۰۲۵ منتشر شد و تا ۲۰۲۶ ادامه دارد). در نوامبر ۲۰۲۵ جایزه Willie Nelson Lifetime Achievement را از CMA دریافت کرد. در سال ۲۰۲۶ تور «50 Years From Home» را گسترش داد و اجراهای جدیدی در جنوب، غرب میانه و نیویورک اعلام کرد. وینس گیل با ۶۵ ورود به چارت کانتری بیلبورد، صدای منحصربه‌فرد، مهارت نوازندگی و شخصیت دوست‌داشتنی، همچنان یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های موسیقی کانتری است. دانلود جدیدترین و کامل ترین آلبوم ها و آهنگ های وینس جیل (Vince Gill) آلبوم جدید اضافه شد. (1404.12.02) Studio 2025 - 50 Years From Home I Gave You Everything I Had 2025 - 50 Years From Home Secondhand Smoke