فول آلبوم مصطفی ججلی (Mustafa Ceceli)

درود
نخست از شما برای فراهم آوردن چنین وبسایت مرجع‌گونه‌ای سپاسگزارم
سپس درباره این هنرمند ترک،
ایستادگی برابر روند رود و خلاف روند آن رفتن از هر کسی برنمی‌آید و مرد کهن می‌خواهد.
در کشور ترکیه به مانند سرزمین خودمان موسیقی کلاسیک و فولکلور جایگاه ویژه‌ای در میان مردم دارد، به ویژه نزد پیشکسوت‌هایی همچون ابراهیم تاتلیسس، تا جایی که می‌توان گفت در این‌باره تعصب‌گون برخورد می‌کنند!
(نمونه‌اش را می‌توان در واکنش ابراهیم تاتلیسس به برخی از آهنگ‌های اسماعیل یکا آشکارا دید که وی را به بازگشت به موسیقی غالب و کهن ترکیه‌ای فرا خواند_ هرچند چندان موثر واقع نشد!)
دلایل بسیاری باعث شد ما از ابتلای به چنین تعصبی در امان بمانیم که از آن جمله می‌توان شخصیت، دانش و دیدگاه‌های به روز و پیشرو زنده‌یاد پهلوی دوم را نام برد؛ هرچند امروزه می‌توان آشکارا صدای زنگی ممتد را شنید که هشدار می‌دهد و از آینده‌ای ناخوشایند برای موسیقی کلاسیک ایران خبر می‌دهد.
سخن کوتاه می‌کنم،
گهگاهی در میان هنرمندان ترکیه، کسی سر بلند کرده و برابر این تعصب ایستادگی می‌کند و در نتیجه شاهد پتانسیل بالای هنرمندان و موسیقی ترکیه در همگام شدن با موسیقی روز دنیا هستیم.
ساختارشکنی یکی از رازهای پیشرفت است و ساختارشکنان طلایه‌داران آن هستند.
(ناگفته نماند من خود بیشتر به موسیقی کلاسیک تمایل دارم، اما گه‌گاه در میان موسیقیدانان و موسیقی‌های روز، به مواردی برخورد می‌کنم که ارزش توقفی هرچند کوتاه و تأملی ژرف را دارا هستند.)
مصطفی ججلی یکی از این موارد است،
یاس هم نمونه‌ای ایرانی از این موارد است که گذشتن از کنار آن بدون لختی توقف و تأمل سخت می‌نماید.

از سرپرست و دست‌اندرکاران وبسایت خواهشمندم کمی بیشتر به اینگونه موارد بپردازند.

پوزش‌خواهم از اینکه سخن به درازا انجامید
سپاس🙏