فول آلبوم دنی کی (Danny Kaye)

دنی کِی (با نام اصلی دیوید دانیل کامینسکی؛ ۱۸ ژانویه ۱۹۱۱ – ۳ مارس ۱۹۸۷) بازیگر، کمدین، خواننده و رقصنده آمریکایی بود. اجراهای او با کمدی فیزیکی، حرکات خاص و آهنگ‌های طنز سریع شناخته می‌شد.

او در ۲۳ فیلم بازی کرد، از جمله «مرد شگفت‌انگیز» (۱۹۴۵)، «بچه‌ای از بروکلین» (۱۹۴۶)، «زندگی مخفی والتر میتی» (۱۹۴۷)، «بازرس کل» (۱۹۴۹)، «هانس کریستین اندرسن» (۱۹۵۲)، «کریسمس سفید» (۱۹۵۴) و «دلقک دربار» (۱۹۵۵). فیلم‌هایش به‌ویژه به خاطر آهنگ‌های طنز و قطعات محبوبی مثل «اینچ‌وورم» و «جوجه‌اردک زشت» پرطرفدار بودند.

کِی در سال ۱۹۵۴ اولین سفیر یونیسف شد و در سال ۱۹۸۶ به خاطر فعالیت‌هایش با این سازمان، نشان لژیون دونور فرانسه را دریافت کرد.

زندگی اولیه
دنی در بروکلین نیویورک از والدین مهاجر یهودی اوکراینی به دنیا آمد. او کوچک‌ترین فرزند خانواده بود. در مدرسه عمومی ۱۴۹ بروکلین درس خواند و از همانجا با آهنگ و شوخی سرگرم کردن همکلاسی‌هایش را شروع کرد. تحصیلاتش را در دبیرستان تکمیل نکرد.

پس از مرگ مادرش در نوجوانی، با دوستش به فلوریدا فرار کرد و با خوانندگی و گیتار زدن امرار معاش می‌کرد. وقتی به نیویورک برگشت، پدرش او را آزاد گذاشت تا استعدادهایش را کشف کند. دنی مشاغل مختلفی مثل کار در بستنی‌فروشی و بیمه امتحان کرد، اما اغلب اخراج می‌شد. در سال ۱۹۳۹ با سیلویا فاین، دختر یک دندانپزشک، آشنا شد و در ۱۹۴۰ با او ازدواج کرد.

شروع حرفه
در سال ۱۹۳۳ با گروه رقص وودویل کارش را آغاز کرد و نام هنری «دنی کِی» را برگزید. اجراهای او در تورهای آسیایی، به‌ویژه در ژاپن، به دلیل استفاده از حرکات خنده‌دار برای ارتباط با مخاطبان غیرانگلیسی‌زبان، شهرت یافت.

حرفه بازیگری
اولین نقش سینمایی‌اش در سال ۱۹۴۴ در فیلم «بالا در اسلحه» بود. او در فیلم‌هایی مثل «زندگی مخفی والتر میتی»، «بازرس کل» و «کریسمس سفید» درخشید. همسرش، سیلویا فاین، بسیاری از آهنگ‌های طنز او را نوشت که به شهرتش کمک کرد.

فعالیت‌های دیگر

یونیسف: دنی سال‌ها با یونیسف همکاری کرد و برای کمک به کودکان نیازمند سفرهای جهانی انجام داد.
موسیقی: با وجود ندانستن نت‌خوانی، صدای بی‌نقصی داشت و آهنگ‌هایی مثل «تمدن» و «تامبلینا» را اجرا کرد.
آشپزی: عاشق آشپزی چینی و ایتالیایی بود و حتی کلاس‌های آشپزی برگزار کرد.
خلبانی: خلبان ماهری بود و در پروژه‌های هوانوردی مشارکت داشت.
بیسبال: طرفدار تیم داجرز بود و حتی در مالکیت تیم سیاتل مارینرز شریک شد.

زندگی شخصی
دنی و سیلویا در سال ۱۹۴۰ ازدواج کردند و دختری به نام دنا داشتند. او در سال ۱۹۸۳ به دلیل جراحی قلب و هپاتیت C دچار مشکل شد و در سال ۱۹۸۷ درگذشت.

میراث
جسد دنی سوزانده شد و خاکسترش در گورستان کنسیکو نیویورک قرار گرفت. او دو جایزه اسکار (افتخاری و بشردوستانه) و نشان‌های معتبر دیگری دریافت کرد. سالن تئاتر سیلویا و دنی کِی در نیویورک به نام اوست. کارهایش، به‌ویژه «کریسمس سفید» و «دلقک دربار»، همچنان در یادها مانده است.